Сёння свой юбілей адзначае ветэран пярвічнай ветэранскай арганізацыі галоўнага ўпраўлення юстыцыі Віцебскага аблвыканкама Валянціна Уладзіміраўна Шаўцова.
Валянціна Уладзіміраўна ў сістэме юстыцыі адпрацавала практычна 40 гадоў, з якіх 32 гады аддала службе судовым выканаўцам у Чыгуначным судзе (крыху пазней у ВПІ Чыгуначнага раёна) абласнога цэнтра. За сваю добрасумленную працу наша гераіня была занесена ў свой час на Дошку гонару галоўнага ўпраўлення юстыцыі, ёй не раз выказвалі падзякі.
Узгадваючы самыя цікавыя моманты сваёй працоўнай біяграфіі, Валянціна Шаўцова адзначае, што сфера адказнасці была шырокая: ад поўнага і своечасовага выканання выканаўчых дакументаў да абыходу раёна, здачы ў спецыялізаваную краму канфіскаванай маёмасці і вядзенне дэпазіту суда.
Замацаваны за ёй тэрытарыяльны ўчастак быў немаленькі - некалькі вуліц і больш за 70 арганізацый і прадпрыемстваў. Прыходзілася і высяленнем займацца, і спаганяць аліменты, і нават дзяцей дзяліць паміж разведзенымі бацькамі.
«Помню, быў выпадак, калі па рашэнні суда бацьку дазвалялася бачыцца з дзіцем у пэўныя дні і час, аднак былыя муж і жонка ўсё роўна не маглі знайсці паразумення. Каб ні ў каго не ўзнікала пытанняў, я абавязана была прысутнічаць пры сустрэчы бацькі з дзіцем, - успамінае Валянціна Уладзіміраўна працоўныя будні. - А было і такое, калі пры наведванні даўжніка па аліментах, той спрабаваў узяць мяне ў заложнікі. Але дзякуючы маім угаворам, ён своечасова апамятаўся і выпусціў мяне з кватэры». Яна заўсёды ўмела дамовіцца з людзьмі, выслухаць іх і, калі трэба, дапамагчы.
«Маючы зносіны з маладымі судовымі выканаўцамі, я заўсёды ім раю з вялікай увагай ставіцца да грамадзян, нават, калі яны не маюць рацыі і завінаваціліся перад дзяржавай, трэба знайсці падыход да людзей, каб тыя сталі на шлях выпраўлення, пакрылі запазычанасць», — дзеліцца досведам працы судовы выканаўца ў адстаўцы.
У сістэме судовага выканання Валянціна Шаўцова аказалася свядома.
Сама яна родам з Віцебска, з сям'і працоўных. Скончыла сярэднюю школу №27 і патрапіла на працу машыністкай у чарцёжна-капіявальнае бюро. Аднак праз год дзяўчына шчасна ўладкоўваецца сакратаром Народнага суда Чыгуначнага раёна, з якім і звяжа практычна ўсю сваю працоўную кар'еру. Адпрацаваўшы пару гадоў на розных пасадах, у 1980 годзе яе прымаюць на працу судовым выканаўцам.
«Я бачыла, як працуюць мае будучыя калегі і зразумела, што праца судовага выканаўцы мне блізкая, а цяжкасці, якія ўзнікаюць, бываюць на любой працы і яны робяць нас толькі мацнейшымі. Да таго ж мне павезла з калектывам. У нас былі строгія, але справядлівыя кіраўнікі і мы адзін аднаму заўсёды падстаўлялі плячо, калі трэба», - дзеліцца жанчына.
У адстаўку Валянціна Уладзіміраўна Шаўцова сыходзіла пры цяперашнім начальніку ВПІ Чыгуначнага раёна Алене Зарэцкай. Алена Вітальеўна і зараз памятае пра былых работнікаў. Ветэранаў працы яна рэгулярна віншуе са святамі. Напрыклад, да Дня пажылых людзей начальнік ВПІ запрашае ветэранаў службы ў аддзел і задавальняе для іх салодкі стол з чаяваннем.
Знаходзячыся на заслужаным адпачынку, Валянціна Уладзіміраўна поўная жыццёвых сіл і энергіі, якой хапае на ўсё: дарыць каханне родным і блізкім ёй людзям - жонку Сяргею Георгіевічу, дочкам Алене і Таццяне, унучцы Стэфаніі, захапляцца садоўніцтвам і кветкамі, паколькі жыве яна ў прыватным доме.
Ёсць яшчэ адно хобі ў нашай гераіні, якое аб'ядноўвае іх з мужам. Яны абодва кахаюць рыбалку. Такім чынам Валянціна Уладзіміраўна абвяргае стэрэатып аб няшчасці, калі жанчына ўмешваецца ў мужчынскія захапленні. Закінуўшы вуды ў ваду, Шаўцовы разам адпачываюць ад жыццёвых клопатаў і клопатаў. Кахаюць яны парыбачыць улетку, але больш за ўсё па душы зімовая лоўля рыбы. Ездзяць парыбачыць на азёры ў Езярышчы, Ласвіда, а часам і ў суседнюю Расію адправяцца.
Валянціна Уладзіміраўна Шаўцова прымае актыўны ўдзел і ў ветэранскім руху. Разам з іншымі членамі пяршоўкі яна наведвае бібліятэкі, тэатры, музеі, а таксама выставы і канцэрты, выязджае на экскурсіі.
«Самае галоўнае - жыць у гармоніі з самім сабой. Сумаваць некалі, кожны дзень нечым заняты, таму ў мяне і майго акружэння няма стэрэатыпу, што з прыходам пенсіі актыўнае жыццё заканчваецца», — упэўненая Валянціна Шаўцова.
Галоўнае ўпраўленне юстыцыі Віцебскага аблвыканкама віншуе з Валянціну Уладзіміраўну Шаўцову з юбілеем, выказвае вялікую падзяку за шматгадовую працу і жадае моцнага здароўя, шчасця і дабрабыту!